Site Rengi

BilgiliUsta.com | Aradığınız Her Bilginin Adresi.

Kanser-Astım Ve Graft-Versus-Host Hastalığı Rehabilitasyonunda Monoklonal Antikorları

  • 26 Eylül 2021
  • Kanser-Astım Ve Graft-Versus-Host Hastalığı Rehabilitasyonunda Monoklonal Antikorları için yorumlar kapalı
  • 43 kez görüntülendi.
Kanser-Astım Ve Graft-Versus-Host Hastalığı Rehabilitasyonunda Monoklonal Antikorları

Monoklonal antikorlar, kanser hücrelerinde bulunan bir hedef antijene karşı özel olarak tasarlanabilirler. Proto-onkogenlerin ve spesifik ur antijenlerinin bulgusundan sonra değişik kanser cinslerine karşı birkaç terapötik mAb onaylanmıştır. İlk olarak 1994 senesinde, adenokarsinomların belirlenmesi için epitel hücre yüzeyi antijenine karşı MAB 17-1A isimli bir antikor onaylanmış olup, kolorektal kanserin vefat oranını ve yaradılış oranını eksiltmede tesirli olmuştur.
Bir anti-CD20 kimerik antikoru olan Rituximab, Hodgkin olmayan B hücreli lenfoma rehabilitasyonu için 1997’de onaylanmıştır. Rituximab, B hücreli urlarda eksprese edilen CD20 antijeni ile etkileşime girer ve daha sonra tesirli bir bağışıklık tepkisi yoluyla habis hücreleri ortadan kaldırır Ibritumab Zevalin®, Obinutuzumab Gazyva® ve Ofatumumab Arzera®, CD20 antijenine karşı öteki mAb’lerdir. Kanser-Astım Ve Graft-Versus-Host Hastalığı Tedavisinde Monoklonal Antikorları
Epidermal büyüme etkeni reseptörü EGFR, kanser progresyonu ve metastazında yer alan birçok insan kanser hücresinde eksprese edilen başka bir antijen molekülüdür. Tamamen hümanize bir anti-EGFR mAb’nin in vitro ve in vivo kanser büyümesini eksilttiği rapor edilmiştir. Kimerik bir IgG1, olan Cetuximab Erbitux®, C225, EGFR’ye bağlanır ve reseptör manevileştirmesini ve bozulmasını indükler. Bu mAb, EFFR eksprese eden metastatik kolorektal kanserli mCRC hastaların rehabilitasyonu için onaylanmıştır. Panitumumab Vectibix®, Amgen, CRC rehabilitasyonu için kullanılan EGFR’ye karşı tamamen insan IgG2’sidir. Başka bir EGFR hedefli mAb olan Necituzumab Portrazza®, metastatik skuamöz ufak hücreli olmayan akciğer kanserli hastaların rehabilitasyonu için endike olan bir hümanize IgG1’dir.
Bir başka iyi bilinen insanlaştırılmış mAb, trastuzumab Herceptin®, meme kanseri rehabilitasyonu için onaylanmıştır. Herceptin, meme uru hücrelerinde eksprese edilen HER2 proteinine bağlanan bir IgG1 mAb’dir ve fazla HER2 ekspresyonu ile meme urlarını rehabilitasyon etmek için kullanılabilir meme kanseri hastalarının takribî %30’u. Pertuzumab Perjeta® ve Ado-trastuzumab emtansin Kadcyla®, HER2’yi hedefleyen öteki insanlaştırılmış IgG1 mAb’leridir.
İmmün hakimiyet noktası blokaj rehabilitasyonu başka bir antitümör yaklaşımıdır. Programlanmış Hücre Vefatı Proteini 1 PD-1 ve sitotoksik T-lenfosit-ilişkili protein 4 CTLA-4 gibi bağışıklık hakimiyet noktası molekülleri, kanser hücrelerinde eksprese edilir ve ur hücrelerine karşı bağışıklık tepkisinin baskılanmasıyla sonuçlanan inhibitör reseptörler olarak hareket eder. Anti-PD1/PD-L1 rehabilitasyonunun akciğer, karaciğer, kan ve ten kanserleri gibi muhtelif kanser cinslerini rehabilitasyon etmek için umut verici neticeler verdiği gösterilmiştir.
Nivolumab Opdivo®, metastatik melanom, metastatik skuamöz ufak hücreli olmayan akciğer kanseri ve metastatik skuamöz olmayan ufak hücreli olmayan akciğer kanseri rehabilitasyonu için onaylanmış, PD-1’e karşı tamamen insan IgG4 mAb’dir. Pembrolizumab Keytruda® ayrıca melanom, akciğer kanseri ve lenfoma için onaylanmış PD-1’i hedefleyen hümanize bir IgG4 mAb’dir. CTLA4, Ipilimumab Yervoy® isimli bir insan IgG1’i tarafından inhibe edilebilen başka bir hakimiyet noktası molekülüdür. CTLA4, özellikle T hücre genişlemesinin erken safhalarında T hücrelerinin inhibisyonunda kritik bir rol oynar. Bu sebeple ipilimumab, T hücre aktivasyonunu iyileştirebilir ve ura karşı immün cevabı destekleyebilir.
Anti-idiotip mAb’ler, urla ilişkili antijenleri taklit edebildikleri için kanser rehabilitasyonunda düşünülmüştür. İdiotip, bir antikor molekülünün değişken alanındaki antijen bağlanma bölgelerine atıfta bulunur. Anti-idiotip mAb’ler, ur antijenlerini taklit edebilir ve ura karşı immünizasyon için seçenek antijenler veya aşılar olarak kullanılabilir. ACA125, ur antijeni CA125’i taklit eden bir murin anti-idiotip monoklonal antikordur. ACA125’in, uzun süreli sağkalım ile ilişkili yumurtalık kanseri hastalarının rakamında anti-anti-idiotipik immün cevabı indüklediği gösterilmiştir. Benzer biçimde, karsinoembriyonik antijenin CeaVac bir epitopunu taklit eden murin anti-idiotip mAb alan ilerlemiş CRC’li hastalarda iyi neticeler gösterilmiştir. Disialoganglioside GD2’yi taklit eden başka bir anti-idiotip mAb, TriGem de melanomlu hastalarda umut verici neticeler göstermiştir.
Bir mAb’nin Fv bölgesi ve bir bakteriyel zehirli maddeden oluşan füzyon proteinleri de “rekombinant immünotoksinler” olarak bilinen kanser rehabilitasyonu için başka bir strateji olarak kabul edilir. Pseudomonas enterotoksin’den türetilen immünotoksinler, lenfomalar ve lösemilerin yanı gizeme katı urlara karşı da tesirli bir cevap göstermiştir.
Kanser hücrelerine karşı mAb’lerin kullanıldığı radyoimmünoterapi de tesirli bir terapötik yaklaşım olarak kabul edilmiştir. Bu emelle, mAb’ler, radyoizotopları hedef hücrelere iletmek için iyodin-131 ve itriyum-90 gibi radyoizotoplarla etiketlenebilir. Hodgkin hastalığı ve lenfoma rehabilitasyonunda iyot-131 ve Yttrium-90 kullanılmıştır. Radyo-yaftalı mAb’lerin kullanılması, immünosintigrafi ismi verilen bir tanısal görüntüleme kullanılarak kanser teşhisinde de gösterilmiştir. Umut verici neticelere karşın, kanser rehabilitasyonunda mAbs uygulamasının önünde, banal hücreleri etkilemeden spesifik hedefleme ve ayrıca ur hücrelerinin ilaçlara karşı direnç göstermesi gibi bazı maniler vardır.

Graft-Versus-Host Hastalığının Rehabilitasyonunda mAb’lerin Terapötik Uygulamaları

OKT3 insan CD3’şana karşı bir murin IgG2a antikoru ve IL-2 reseptörüne CD25 karşı antikorlar dahil olmak üzere iki monoklonal antikorun, allogreft reddini eksilttiği onaylanmıştır.
Graft-versus-Host Hastalığı GVHD, kemik iliği transplantasyonunun hastalarda vefata neden olan bir karmaşıklığıdır. GVHD, alloreaktif donör T hücreleri, konakçıdaki majör histo-geçimlilik MHC molekülleri ile etkileşime girerek, bağışıklık sisteminin aktivasyonuna ve daha yüksek ölçülerde sitokin salınmasına yol açtığında ortaya çıkar. T hücrelerinin aktivasyonlarından evvel hedeflenmesi, GVHD’nin inhibe edilmesinde tesirli olabilir. CD25’in T hücreleri üzerinde ekspresyonu, alloreaktif aktivasyonlarında ehemmiyetli bir adım olarak kabul edilir. Bu sebeple, anti-CD25 monoklonal antikoru kullanan mAb rehabilitasyonu, T hücrelerini inhibe edebilir ve tesirli bir terapötik casus olabilir. Bununla birlikte, konakta anti-fare antikorlarının yapımı ve ÇİĞE cevabı bu mAb’lerin aktifliğini etkileyebilir.
Nakil sonrası alana gelen öteki karmaşıklıkların rehabilitasyonu için mAb’lerin kullanılması da gösterilmiştir. Transplantasyon sonrası lenfoproliferatif bozukluğun rehabilitasyonunda kullanılan bir anti CD20 mAb olan Rituksimab’dır. Ek olarak, bir anti-LFA1 mAb olan odulimomab’ın böbrek transplantasyonlarından sonra iskemi-reperfüzyon zararına karşı gözetici bir işlevi olduğu gösterilmiştir. Daclizumab Zynbryta® isimli başka bir insanlaştırılmış mAb, IL-2 reseptörünü hedefler ve böbrek transplantasyonunun akut rejeksiyon tehlikesini eksiltir.

Astım Rehabilitasyonunda mAb’lerinTerapötik Uygulamaları

Kanser-Astım Ve Graft-Versus-Host Hastalığı Tedavisinde Monoklonal AntikorlarıYüksek serum immünoglobulin E IgE seviyeleri, bronşiyal fazla duyarlılığa neden olan alerjik astımın patogenezinde ehemmiyetli bir rol oynar. Astımlı hastalarda hastalık şiddetini idaremek için, IgE’ye karşı hümanize monoklonal antikorların veya astmatik inflamasyonun başlatılmasında veya kalıcılığında yer alan sitokinlerin kullanılması dahil olmak üzere yeni rehabilitasyon yaklaşımları geliştirilmiştir. Orta ila şiddetli alerjik astımı olan hastalarda, rekombinant hümanize anti-IgE antikorunun uygulanmasının, astım semptomlarının yanı gizeme serum IgE seviyelerinin eksilmesine neden olabileceği gösterilmiştir. Bu antikorlar, mast hücreleri ve bazofiller üzerinde eksprese edilen reseptörü ile IgE etkileşiminin inhibisyonu ile sonuçlanan serbest IgE ile bir kompleks oluşturarak tesirlerini gösterebilirler. İnsanlaştırılmış bir mAb olan Omalizumab Xolair®, reseptörüne FcɛR1 IgE bağlanmasını inhibe eder ve şiddetli astımı olan hastalarda uygun faallik göstermiştir.
IL-4, IL-5, IL-13, IL-9 sitokinlerinin hedeflenmesi de alerjik eozinofilik astım rehabilitasyonunda tesirli bir yaklaşım olabilir. IL-4, muhtelif immün hücreler üzerinde eksprese edilen reseptörü IL-4 reseptörüne IL-4R bağlanarak tesir eden TH2 hücre değişikleşmesi için ehemmiyetli bir taşıtıdır. IL-4R’ye karşı bir monoklonal antikor olan dupilumab Dupixent®, orta ila şiddetli astımı olan hastalar için onaylanmıştır. IL-5’in hedeflenmesi, eozinofillerin olgunlaşması, aktivasyonu ve korunmasındaki rolü sebebiyle astım semptomlarının eksiltilmesinde tesirli olabilir.
Mepolizumab Nucala®, Reslizumab Cinqair® ve Benralizumab Fasenra®, eozinofilik astım için onaylanmış IL-5’e karşı mAb’lerdir. Mepolizumab ve Benralizumab, çözünür IL-5’in eozinofiller üzerindeki reseptörü ile etkileşimini bloke eder. Benralizumab, eozinofiller üzerinde eksprese edilen IL-5R’ye bağlanır ve ardından IL5R sinyal yolunu inhibe eder. Ayrıca, bu mAb, natürel öldürücü hücrelerde eksprese edilen FcyRIIIa ile etkileşim yoluyla eozinofillerin apoptozisine yol açabilir. IL-13, astımda düz adale kontraktilitesine neden olan B lenfositlerinden IgE imalinde yer alan ehemmiyetli bir sitokindir. Lebrikizumab ve Tralokinumab, IL-13’ü nötralize ederek ve IL-13’nam reseptörüne bağlanmasını inhibe ederek tesir eden IL-13’e karşı mAb’lerdir.
IL-9’u hedeflemek, mast hücre aktivasyonunu inhibe etmede tesirli olabilir. İnsanlaştırılmış bir IgG1 monoklonal antikoru olan MEDI-528, IL-9’u hedefler ve astım patogenezindeki işlevini inhibe eder. Tezepelumab anti Targeting timik stromal lenfopoietin veya TSLP ve Daclizumab anti IL-2R a zinciri CD25 gibi öteki mAb’ler de tip 2 sitokinlerin misalin IL-5, IL-4 ve IL-13 indüklenmesini önlemede sırasıyla lenfosit aktivasyonunun inhibe edilmesi tesirlidir.

Bibliyografi:
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/21083479/
https://www.eurekaselect.com/88134/article/monoclonal-antibodies-treat-graft-versus-host-disease
https://ar.iiarjournals.org/content/37/11/5935

Yazar: Özlem Güvenç Ağaoğlu

ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

BİR YORUM YAZ