Site Rengi

BilgiliUsta.com | Aradığınız Her Bilginin Adresi.

DNA Onarımı

  • 22 Ağustos 2021
  • DNA Onarımı için yorumlar kapalı
  • 80 kez görüntülendi.
DNA Onarımı

DNA’nın beceriksizsiz bir şekilde kendini yenilemesi bayağı bir hücrenin işlevi için lüzumludur. Değişinimler başka bir deyişle genlerde alana gelen kalıtsal farklılıklar enzim yapısında metamorfoza yol açarak metabolik bir yolu geliştirmeyip onu bozarlar. Yapısal protein, enzimler, tertip edici proteinler gibi binlercesinin birleşimi için lüzumlu olan gen komutları suratlarca baz uzunluğunda olduğundan, baz başına binde birlik kusur oranı ehemmiyetsiz gibi […]

DNA OnarımıDNA’nın beceriksizsiz bir şekilde kendini yenilemesi bayağı bir hücrenin işlevi için lüzumludur. Değişinimler başka bir deyişle genlerde alana gelen kalıtsal farklılıklar enzim yapısında metamorfoza yol açarak metabolik bir yolu geliştirmeyip onu bozarlar. Yapısal protein, enzimler, tertip edici proteinler gibi binlercesinin birleşimi için lüzumlu olan gen komutları suratlarca baz uzunluğunda olduğundan, baz başına binde birlik kusur oranı ehemmiyetsiz gibi görünse de hakikatinde çok daha büyük bir orandır. Bu vaziyette hem prokaryot hem de ökaryotlarda bulunan değişinimleri tespit edip, onaran özel enzimlerin olması donakaltıcı değildir.

Replikasyon Müddetince Onarım

DNA OnarımıHem prokaryotların hem de ökaryotlann replikasyon enzimlerinin DNA birleşimindeki kusur oranı 105 baz çifti için takribî olarak 3’cins Bu değer, bir ya da birden fazla alt birimden alana gelen kompleks yapıdaki DNA polimerazlarla alakalı çalışmalardan elde edilmiştir. Kompleks yapıdaki DNA polimeraz enzimlerinin yapılarından yalnızca kusur tamirinden mesul enzim alt birimleri çı karılarak ya da değişinimlere bağlı olarak bu alt birimleri çalışmayan DNA polimeraz enzimleri kullanılarak asıllaştırılan DNA replikasyonlarında DNA birleşiminin alana geldiği; fakat atasal DNA dan değişik olarak bir hayli kusurlu baz çiftinin oluştuğu tespit etilmiştir. Şayet yüksek oranda hakikatleşen bu kusurlar düzenlenmeden vazgeçilirse netice olarak her hücrenin proteinlerinde takribî yüzde 3’lük bir kusur olacaktır belki de her insan hücresinde her replikasyon sonrası oluşmuş 1000 değişik ve farklı yapıda protein. Neyse ki DNA polimeraz kompleksi, birleşimlenen her bazı tekerrür tekerrür gözden geçiren ve kusurlu olanları çıkaran bir ya da daha fazla enzim alt ünitelerini kapsar. DNA polimeraz kompleksindeki bu alt birimler yanlış eşleşmiş baz çiftlerini tanır, yerine doğru eşleşen bazı koyarlar.
Kompleks kusur tamirinden hemen sonra ikinci bir kere aynı bölgeyi tarayarak tamirin doğruluğunuda hakimiyet etmektedir. Bu ikinci sorgulama kusur oranını takribî 109 da bire düşürür. Bu vaziyet insanda DNA daki iki zincirin herbiri üzerinde vasati olarak 1500 baz kapsayan 50.000 işlevsel genden bir tanesi her on hücre parçalanma neticesinde kusurlu olur. Görüleceği gibi bu oran genelde öteki değişinim kaynaklarından daha miniktir.

Öteki Tipdeki Değişinimlerin Onarımı

DNA OnarımıGenetik iletinin tamlığı aynı zamanda baz sekanslarında sıcaklık, ışınım ve muhtelif kimyevi casusların tesiriyle alana gelen farklılıklar ile de tehdit altındadır. Bu değişinimlerin oluşma oranı şaşılacak miktarda yüksektir. Mesela, sadece termal enerji, her gün, her bir insan hücresindeki takribî 5000 pürin adenin-guanin ile deoksiriboz iskeleti arasındaki bağı kırar. Sitozin, her gün kimyevi olarak bir hücrede 100 kere urasile sıradanda yalnızca Ribo Nükleik Asit’da bulunan ve DNA replikasyon ve transkripsiyon enzimlerince yanlış olarak okunan nükleotit çevrilir.

Güneş ışınlarının ultraviyole ışınımı tesire sarih epidermal hücrelerde yüksek oranda aynı zincir üzerindeki komşu timinleri birleştirir. Onarıcı enzimlerin aralıksız işlevlerinden dolayı değişinimlerin hücrede vasati bir araya gelme sı klığı replikasyondaki düzenlenememiş kusur oranından daha düşüktür.

Replikasyon yanılgılarında olduğu gibi bir hayli çeşit değişinimde de kromozomlann onarılma taktiği temel olarak aynıdır. Enzimler kusurlu dizilimi tespit edip buraya bağlanırlar ve kusurlu bazları yapıdan çıkarırlar. Bu sistemde atasal zincirlerden bozulmamış olan komplementer bitirici eş yapı zincir onarımını yönlendirir. Bir seri dikkat çekici özgül enzimler bu harekâtta vazife alır, misalin, kromozomlar herbiri emin sınıf problemlere özgü 20 farklı enzimle kimyevi baz başkalaşımları açısından taranır. 5 ila 10 etrafındaki öteki bazı özel enzimler, bazlarla öteki kimyevi maddeler ya da aynı zincirdeki komşu bazlar arasındaki yanlış kurulmuş kovalent bağları tanıyıp tamir etmek için özelleşmiştir. Ultraviyole ışınımı ile timinlerin birleşmesi bu tip yanılgıların en çok tesadüfülenidir. Öteki bir grup enzim baz kaybı olan bölgelere mesela pürinler termal enerjiyle basitlikle DNA yapısından koparak dağılırlar bağlanarak DNA tamirine katılırlar.

Bu özenli onarım sistemine rağmen bazı değişinimler, mavi gözden bozuk bir pigment geninin varlığı neticeyi oluşur kalıtsal genetik hastalıklara kadar inanılmaz metamorfozlara neden olacak biçimde ayakta kalmayı muvaffak olur. Bu nasıl reelleşir? Büyük bir ihtimalle enzimatik sistemlerin hiçbiri muhteşem değildir. Bazı kusurlar gözden kaçar ve kimileri yanlış onarılır. Bunun yanında bir değişinim replikasyon esnasında ya da daha sonra asıllaştığında, bunu onarmak için yeterli zaman olmayabilir. Hala, öteki değişinimler bütün olarak araştırılmamıştır; fakat büyük bir ihtimalle onarım sistemince alana getirilirler.

DNA OnarımıOnarım enzimlerince alana getirilen değişinimlerin iyi tanınanlarından birisi misalignment delesyondur. Son çalışmalar göstermiştir ki, minik delesyonlar birkaç baz çifti kaybı rastgele bölgelerde görülmemektedir; bazı baz dilimlerinin yeraldığı bölgeler delesyona ötekilerinden daha sarihtir. Bu değişik duyarlılığın sebebi de, adenin ile timin baz çifti arasındaki oransal cılızlıktır. Sitozin ve guanin üç hidrojen bağıyla bağlıyken, onlar yalnızca iki hidrojen bağı ile bağlıdır. Hidrojenin bağları kesintisiz kırılıp tekerrür yapılır ve bu kader eseri minik bir DNA segmentinde tüm bağların aynı anda devrilmesine neden olabilecek biçimde adenin timin baz çiftince zengin bölgelerde sıkça yinelenir. Bağlar aynı anda tekerrür kurulurlar; fakat bazen tekerrür bağlanma yanılgılıdır. Mesela, adenin timin bazlarını uzunca bir seri olarak kapsayan bir bölgede bu tip bir geçici parçalanma olduğunda, iki zincir tekerrür birleşirken, olasılıkla da olsa yanlış çizgilenme asıllaşabilir. DNA onarım enzimleri de eşleşmemiş bazları uzaklaştırıp neticede misalignment delesyona neden olabilir. Onarım bu vaziyette genin mRNA’sının translasyonu esnasında kusura neden olurken, genin “anlamını” değiştirmektedir.

DNA yapısındaki bazların metilasyonu gen ifadesinin tertip edilmesinde kullanılan usullerden birisidir. Genomdaki bazı sitozinlerin metillenmesi pozitif bir geçim olabilir. Fakat bu olgu bazı gidişatlarda birtakım problemleri de beraber getirir. Bakterilerde kısıtlayıcı endonükleazlar restriction endonuclease olarak öğrenilen sitoplazmadaki bazı enzimler, istilacı virüslerin DNA’larını ayrılarak bakterilerin korunma silahı olarak vazife yapmaktadırlar. Bu tip enzimler istilacı DNA’yı ayrılıyorsa, neden aynı zamanda bakteriyel kromozomu da kesmemektedirler?. Yanıt ise bakteriyel DNA’da kısıtlayıcı endonükleazların tanıyıp kestiği baz dizilerindeki sitozinlerin yalnızca bu bölgelerde özgül olarak metillenmiş olmaları ve böylece bakterilerin kendi kısıtlayıcı endonükleazlannın etkinliklerinden korunmuş olmalarıdır. Fakat endonükleazların etkinliklerinden bu biçimde korunan bakteriyel DNA daki sitozinin amino grubunu yitirerek timine dönüşmesi vaziyetinde değişinim oluşması kaçınılmazdır. Okaryotlarda da, faal olarak bazların metillenmesi mevzubahisidir ve işlevi gen regülasyonuna destek etmektir.

ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

BİR YORUM YAZ